DG & DG Das Geld und die Griechen – Τo Χρημα και οι Ελληνες

ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ II

Ο Πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας πήρε ένα δάνειο με ειδικούς όρους από ένα φίλο του επιχειρηματία για ν’ αγοράσει ένα σπίτι. Δουλεύω στην σύνταξη ειδήσεων ενός τηλεοπτικού καναλιού και ένας συνάδελφος θέλει να βάλουμε στοίχημα: 50 € – το αργότερο μέχρι 3 Ιανουαρίου ο Πρόεδρος θα παραιτηθεί. Σήμερα έχουμε 30 Δεκεμβρίου, ο συνάδελφός μου είναι αγανακτισμένος. Αυτό που έγινε μυρίζει πολύ δωροδοκία! Κάτι τέτοιο είναι απαράδεκτο.

Αναρωτιέμαι αν κάποιος στην Ελλάδα θα νευρίαζε σε μια αντίστοιχη περίπτωση. 20.000 € λένε ότι ήταν το όφελος σε σύγκριση με ένα κανονικό δάνειο. Όχι και πολλά, συγκριτικά με αυτά που ακούει κανείς για τις μίζες των Ελλήνων πολιτικών. Αυτή είναι ακριβώς η διαφορά, εξηγώ το βράδυ στην (Ελληνίδα) φίλη μου. Στη Γερμανία καθαιρείται ο Πρόεδρος και μόνο με την υποψία διαφθοράς. Και έτσι είναι το σωστό – οι πολιτικοί είναι πρότυπα. Αυτό ισχύει στη Γερμανία, αυτό ισχύει και στην Ελλάδα. Όπως συμπεριφέρονται οι πολιτικοί, έτσι θα συμπεριφερθεί και ο λαός.

Διακυβεύονται 50 €. Διστάζω. Εγώ δε βάζω στοιχήματα. Δεν θα στοιχηματίσω.

Την επόμενη μέρα μαθεύτηκε: Ο Πρόεδρος της Ο.Δ.Γ. είχε πάρει τηλέφωνο τον αρχισυντάκτη της μεγαλύτερης κίτρινης εφημερίδας, για να εμποδίσει την δημοσίευση ενός άρθρου σχετικού με αυτήν την ιστορία. Ήταν αναστατωμένος, τον απείλησε. Και λίγο αργότερα έγινε γνωστό: Μόλις μερικές εβδομάδες νωρίτερα ο Πρόεδρος θέλησε να εμποδίσει, και πάλι μέσω τηλεφώνου σε άλλη εφημερίδα αυτή τη φορά, τη δημοσίευση ενός άρθρου σχετικού με ένα άλλο θέμα.

Αυτό το ξέρω επίσης από την Ελλάδα. Στους πολιτικούς εκεί αρέσει να έχουν του χεριού τους δημοσιογράφους. Τους δίνουν μίζες και τους ασκούν πίεση, για να έχουν την εύνοια του Τύπου.

Σε συναντήσεις της συντακτικής ομάδας το κανάλι προετοιμάζεται για μία πιθανή παραίτηση του Προέδρου. Συζητιέται με ποιο τρόπο θα προσαρμοστεί το πρόγραμμα, όταν φτάσει η είδηση.

Νιώθω λίγο περήφανος: Η Γερμανία δεν είναι Ιταλία, η Γερμανία δεν είναι Ελλάδα, η Γερμανία δεν επιτρέπει στους πολιτικούς της τα πάντα.

Θα έπρεπε να είχα στοιχηματίσει τελικά: Η τρίτη του Γενάρη ήρθε, ο Πρόεδρος της Ο.Δ.Γ. παρέμεινε. Τα 50 € θα ήταν τώρα δικά μου. Στις 4 Ιανουαρίου ο Πρόεδρος έδωσε μία συνέντευξη στην τηλεόραση. Είπε φράσεις όπως: «Ακόμη και για τους Ομοσπονδιακούς Προέδρους και τους φίλους τους […] υπάρχουν ανθρώπινα δικαιώματα. Και εγώ δεν θέλω να είμαι Πρόεδρος σε μία χώρα, στην οποία δεν μπορεί κάποιος να δανειστεί λεφτά από ένα φίλο.»

Μπορεί και να τη γλιτώσει ο Ομοσπονδιακός Πρόεδρος. Ίσως μόνο, επειδή τώρα έχουμε άλλα προβλήματα. Σε λίγες μέρες έρχεται στο Βερολίνο ο Σαρκοζί. Το θέμα θα είναι πάλι η σωτηρία της Ελλάδας, η σωτηρία της Ευρώπης.

Ίσως έτσι και οι Γερμανοί πολιτικοί, «έχοντας για πλάτες την Ελλάδα», να γίνονται όλο και πιο Έλληνες.

Comments are closed.


.

Eine Koproduktion des Goethe-Instituts Athen mit dem Korsakow-Institut.