DG & DG Das Geld und die Griechen – Τo Χρημα και οι Ελληνες

ΟΠΩΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

Το αυτοκίνητο που νοίκιασα ήταν πάμφθηνο. Είχα κάνει την κράτηση και το είχα ήδη πληρώσει μέσω διαδικτύου, είχα εκτυπώσει και το αποδεικτικό. Με το αποδεικτικό στο χέρι στεκόμασταν τώρα στην έξοδο Β5 στο αεροδρόμιο της Αθήνας. Το αυτοκίνητο δεν ήταν εκεί και κανείς δεν γνώριζε πού ήταν τα γραφεία της «Surprice Car Rentals». Πάνω στο αποδεικτικό βρήκα έναν αριθμό τηλεφώνου και τον κάλεσα. Και τότε ήρθε η Κυρία Μαρία: εξωτερικά έμοιαζε με μητέρα 5 παιδιών στην περιοχή Neukölln του Βερολίνο, τουλάχιστον έτσι όπως εγώ θα τη φανταζόμουν. Δικαιολογήθηκε για την αργοπορία με πολλά λόγια (χωρίς να αναφέρει τους ακριβείς λόγους). Στη συνέχεια μάς απασχόλησε, κερνώντας μας καφέ και δίνοντάς μας συμβουλές για το ταξίδι μας στην Ελλάδα, μέχρι που εμφανίστηκε τελικά το αμάξι

Το αυτοκίνητο που ήρθε, δεν ήταν όπως είναι συνήθως ένα ενοικιαζόμενο αυτοκίνητο, φρεσκοπλυμένο και καλά ξεσκονισμένο. Το συμπάθησα αμέσως, μου θύμιζε το αυτοκίνητό μου στο Βερολίνο και η εμφάνισή του μείωνε σίγουρα τις πιθανότητες διάρρηξης.

«Μπορείτε να πλύνετε το αμάξι μόνοι σας, εξωτερικά ή και εσωτερικά, ή μπορείτε να το δώσετε και για πλύσιμο. Όπως θέλετε εσείς», είπε η κυρία Μαρία και μου έδωσε 10 ευρώ στο χέρι. Το χέρι της έφτασε μόνο μέχρι το ύψος των γοφών, για να μικρύνει, όσο γίνεται, την απόσταση μέχρι την τσέπη του παντελονιού μου, όπου θα έβαζα αμέσως τα λεφτά. Μετά απ’ αυτό ένιωσα ένα σφίξιμο στο στομάχι και για μερικά δευτερόλεπτα σκέφτηκα, με ποιον τρόπο θα μπορούσα να επιστρέψω τα χρήματα. Έπειτα σκέφτηκα για λίγο, για ποιο λόγο να θέλω να κάνω κάτι τέτοιο. Και επειδή δεν κατέληξα σε κάποιο συμπέρασμα, σταμάτησα το συλλογισμό μου με τη σκέψη, ότι τώρα είμαι στην Ελλάδα και καλό είναι να κάνω τα πράγματα όπως είναι ξεκάθαρο, ότι γίνονται εδώ.

2 Responses to ΟΠΩΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

  1. mac says:

    Abweichungen von der (D-)Norm sind immer interessant. Ist das nun ein landestypischer Empfang, ein Klischee oder die einfach nur die etwas unsterilere Version von Sixt Deutschland. Surprice surprise!

    • Die Geschichte ging dann auch noch weiter: Surprise, surprise hat uns nach zwei Tagen angerufen und gefragt wo denn das Auto sei, wir wären schon ein paar Stunden überfällig. Wir hatten das Auto aber für zwei Wochen gemietet und waren gerade auf dem Weg zu einem Parlamentsabgeordneten, für ein Interview. Ich breche (wie üblich bei solchen Gelegenheiten) in Panik aus – weil ich ja erst mal davon ausgehe, dass ich die Daten beim Buchen durcheinander gebracht habe (was durchaus schon passiert ist). Naja, war dann doch Fehlalarm und etwas später kam ein Anruf mit vielen Entschuldigungen.
      Irgendwie schon toll, dass ein Autovermieter genauso fehlbar ist, wie man selbst. Die wachsen mir noch ans Herz…


.

Eine Koproduktion des Goethe-Instituts Athen mit dem Korsakow-Institut.